Historia ochrony słuchu dla muzyków (część 2 z 3): holenderskie i uniwersyteckie korzenie

Pierwsza część tej serii była o międzynarodowych pionierach: Andy Shiach, Robert Beiny, Michael Santucci, Lisa Tannenbaum, Mead Killion i Marshall Chasin w Anglii, Ameryce i Kanadzie oraz Eckhard Beste w Niemczech. Ale dużo działo się też w Holandii, a ta historia nie zaczyna się na festiwalu. Zaczyna się na TU Delft, gdzie prace nad wykonanymi na miarę zatyczkami do uszu trwały już w latach osiemdziesiątych. Te badania dały też początek innym holenderskim firmom produkującym niestandardowe wkładki do uszu w tamtym czasie, w tym Tympanitec, który po bankructwie w 2003 roku kontynuował działalność jako Tympro. Wczesny dowód na to, że nauka i ochrona słuchu szybko się w Holandii znalazły.

Ten sam rok, 2003, był też rokiem, kiedy sam postawiłem pierwsze kroki w tym świecie. Pracowałem wtedy w Ampco Flashlight. W tym roku państwa członkowskie europejskie, z holenderskim ministrem De Geus i jego europejskimi kolegami, zdecydowały, że branża rozrywkowa też musi spełniać przepisy BHP, a słuch był częścią tego. To skłoniło mnie do stworzenia marki Earproof jako narzędzia do komunikacji jako marka, z celem budowania świadomości od podstaw wśród niezależnej, upartej grupy jak muzycy i technicy. Te wczesne dni, kiedy tak wiele było jeszcze w dużej mierze nieznanym terytorium, są fundamentem tego, gdzie Earproof stoi dzisiaj.

Więc jest linia biegnąca od międzynarodowych pionierów w części pierwszej, przez wczesny holenderski rozwój niestandardowych wkładek do uszu wokół TU Delft, do mojego własnego startu z Earproof w 2003 roku. Dwa światy, praktyka audiologiczna w Anglii i Ameryce oraz praca techniczna i naukowa w Delft, które w końcu służyły temu samemu celowi: ochronie muzyków i miłośników muzyki bez zmuszania ich do rezygnacji z samej muzyki. W ostatniej części tej serii pokazujemy, jak ta uniwersytecka linia trwa do dziś, w tym w samym Earproof.

Peter